| Laaste aanpassing: |
|
| Het verhaal van Miranda |
*06-10-1970 - 22-01-2024 +
Op deze plek houd ik de herinnering levend aan Miranda, mijn zielsmaatje met wie ik het leven deelde tot het noodlot in 2023 en 2024 onverwacht toesloeg.
Wat begon met onschuldige buikpijn, veranderde in een intensief traject van ziekenhuisopnames, een zware operatie en chemokuren.
Miranda streed met een bewonderenswaardige rust, gesteund door onze zorg en liefde en de hoop op een gezamenlijke toekomst.
-Op 22 januari 2024 kwam aan die hoop abrupt een einde.
Terwijl we dachten dat de weg omhoog was ingezet, overleed Miranda plotseling aan een longembolie.
De Leegte, verdriet en gemis wat zij achterliet is onbeschrijflijk groot, maar haar aanwezigheid is nog altijd voelbaar.
-Een teken van de overzijde:
Sinds haar overlijden heeft Miranda mij tot nu toe tweemaal bezocht.
Ze liet me met een klein, subtiel gebaar merken dat ze er nog was — een gebaar dat voor ons beiden veelbetekenend was.
Ik herkende het direct en het geeft me troost.
Ik hoop dan ook dat ze nog vaak even 'dag' komt zeggen, want vergeten zal ik haar nooit.
-Het leven gaat verder:
Ondanks het verdriet gaat het leven hier verder.
Miranda heeft haar blijvende plekje in de tuin, naast haar moeder, en natuurlijk hier op het internet.
Ik kom hier regelmatig langs om een kaarsje te branden of een gedicht te plaatsen, soms in stilte, omdat ik niet wil dat mensen me 'zielig' vinden.
Maar ik ben er wel, en Miranda weet dat.
Ondertussen probeer ik iets van de jaren te maken die mij nog resten.
Ik ben weer een beetje aan het werk om mijn pensioen aan te vullen en ik heb een nieuwe, lieve vriendin gevonden.
Dankzij haar zijn de dagen en nachten niet eenzaam en hoef ik niet alleen oud te worden.
We maken plannen en proberen te leven.
-Een laatste woord:
Ik wil iedereen die heeft meegeleefd en af en toe een berichtje achterlaat hartelijk danken.
Jullie interesse in een ander mens is GOUD waard.
Neem de tijd en kijk rustig rond op de site, Soms heb ik wat gedichten geschreven.
En er staan fotos van Miranda haar leven en van ons samen.
-Mijn Tip:
Wacht niet met leven.
Regel de zaken vooraf, praat met elkaar en geniet van elke dag.
Het onheil komt vaak onverwachts en het leven is simpelweg te kort om uit te stellen wat je vandaag nog kunt doen.
Pierre
P.S.
Mocht u ook uw geliefde een digitaal afscheid / herdenking willen geven zoals deze website?
Ik help uw graag, en kan alleen maar zeggen het helpt met verwerken van het vedriet.

Ga nooit weg zonder zoen.
Als je het noodlot zult ontmoeten,
Kun je het nooit meer doen.
Ga nooit weg zonder te praten,
Dat doet een hart zo’n pijn.
Wat je 's morgens hebt verlaten,
Kan er 's avonds niet meer zijn...
(Toon Hermans)

heel diep in mij
het werd koud en leeg,
zonder jou aan mijn zij.
Moest ik alleen verder gaan,
alleen, zonder dat jij naast me zou staan.
de mooie herinneringen zullen nooit vervagen.
want in die diepe stilte op dat plekje, zo apart,
zal jij voor altijd verder leven in de kern van mijn hart,
(onbekend)



